Ex-drummer volgens Lio...

Herschrijf een afgerond fragment uit het boek vanuit het ik-perspectief van één van de personages

De eerste Grote Rockprijskamp van Sleidinge

Eindelijk waren we aangekomen in Sleidinge, het was immers al 5 uur.

Het ging vanavond allemaal gebeuren, in die tent ging mijn ventje optreden. Maar ik had er natuurlijk alle vertrouwen in dat hij dat goed zou doen. We begaven ons richting de backstage, veel stelde die niet voor, iedereen had er zijn eigen ruimte van een vierkante meter of 5 afgegrensd door een stel ordinaire gordijnen. We kwamen aan bij de ruimte waar mijn ventje zijn band zat. Er zat een dikke vrouw die beweerde de manager te zijn. En zo te zien was mijn man niet blij met haar aanwezigheid, want hij werd al snel tot bedaren geroepen door de andere bandleden. Uiteindelijk accepteerde hij dat omdat hij net zoals ik het gezaag niet meer aan kon horen.

Ineens kwam er een rare man binnen. Hij vroeg de naam van de groep en mijn ventje kon het weer niet laten om met die man zijn voeten te spelen. Totdat de vrouw die zich de manager noemde ‘The Feminists’ riep, ondertussen had ik van mijn ventje vernomen dat ze de moeder van een van de bandleden was, één van de gitaristen , Jan Verbeek. Ik en mijn ventje grapten nog wat over die vrouw, haar pruik hing namelijk scheef. Mijn ventje zei dat hij haar al juist hetzelfde verteld had maar dat ze het maar niet wilde veranderen. Ondertussen ging die man verder met zeveren, hij zei onder andere dat hij de organisator/ presentator was van het evenement. De bandleden lachten wat met hem, ze vroegen hem onder andere hoeveel een pak friet kost. En dat uilskuiken snugger als hij was antwoordde daar nog op hoor. Daarna vroeg de man nog eens hoe de groep heette. Mijn ventje antwoordde daarop ‘ een bende stompzinnige nichten, halvegaren en idioten, behalve Lio’ , wat kan mijn ventje toch lief zijn en ik kneep hem in zijn dij. Daarna vroeg die halve gare nog eens wat de naam van de groep was en moeder Verbeek verloor duidelijk haar controle. En ze schreeuwde ‘ ik heb al gezegd dat we The Feminists zijn!’ De man zuchtte heel diep, hij had er zelfs al een vuurrode kop gekregen, zelfs zo rood dat hij op een vuurtoren leek. Ondertussen deelde hij backstage pasjes, ondertussen begonnen die andere sukkels weer kabaal te maken, ze zeiden hem dat ze een pasje wilden van The six million Jews omdat ze zelf familie hadden die Joods waren. Die snuggere man die Van de Caveye bleek te noemen antwoordde daarop dat hij dat niet kon doen omdat hij de regels moest volgen, het moest kloppen dat stond in zijn statuten of zoiets. Wat kon die man toch zeveren!

En dan ineens begonnen ze weer kabaal te maken, er stond een drukfout op het pasje. Kan die Van de Caveye nu nooit iets goed doen en er waren bovendien nog eens 2 pasjes tekort, die hij dan moest laten bijmaken.

We hadden dorst, dus besloten we maar eens een bezoekje te gaan brengen aan de bar, het wemelde er van de rocksterren. En blijkbaar kende mijn man want een paar van mijn ventje zijn ex-vrouwen waren getrouwd met zo’n rockster. Op een gegeven moment kwam er een jonge man op ons af, hij was de drummer van Lets Kuttekrap. Hij vertelde onder andere dat hij fan was van mijn man zijn boeken, maar voor de rest had die sukkel niet veel zinnigs te vertellen.

Terwijl we aan de toog zaten kwam die clown van een Van de Caveye ons weer lastig vallen. Hij had de 2 pasjes mee die tekort waren. Maar daar bleek ook iets mis mee te zijn, er stond niet ‘The Feminists’ maar ‘het Bier’ op de pasjes. Van de Caveye vloekte, kan die man nu nooit iets goed doen.

Moeder Verbeek trakteerde daarna de hele groep. Alles verliep rustig, tot op het moment dat Dikke Lul op het toneel verscheen. Hij zag er niet uit en hij begon al snel The Feminists uit te dagen. Mijn ventje kon dat natuurlijk niet laten gebeuren. Hij maakte al snel de opmerking dat Dikke Lul in een goeie bui was omdat Erna er niet bij was. Daarna richtte Dikke Lul zich tot mij, hij wilde me neuken.

Mijn ventje, kon daar natuurlijk niet mee lachen en hij zei dat ik van hem was en van niemand anders. Daarna verscheen Van de Caveye weer, hij was er eindelijk in geslaagd om de pasjes in orde te brengen.

Ik draaide me om, en ik zag die afgrijselijke minister van hygiëne (meneer Verhaegen). Wat deed hij nu weer hier, hoe geraakte die kerel toch altijd backstage? Ik voelde me niet meer op mijn gemak, maar mijn ventje stelde mij gerust, en hij vertelde me dat we die kerel wel eens een lesje gingen leren. De klootzak kwam nog eens goeiendag zeggen ook, hij zat weer naar mij te kijken.

Mijn ventje had dat duidelijk aan mij gezien en verontschuldigde zich en zei dat we een pak friet gingen eten. We kwamen aan bij het frietkot en ineens begon er weer een vrouw mijn man dingen te verwijten, onder andere dat hij een neukbeest was. Nu was het mijn toer om het voor mijn ventje op te nemen. Was dat niet dat meisje met dat zwetende struikgewas? Mijn ventje bevestigde dat natuurlijk en de vrouw trok een lelijk gezicht en ze maakte zich uit de voeten. En op de koop toe waren het nog goeie frieten ook.

En dan was het grote moment aangebroken, de eerste Grote Rockprijskamp van Sleidinge ging eindelijk beginnen. En ik had er natuurlijk alle vertrouwen in dat mijn ventje dat goed ging doen.

Als je de afloop van de eerste Grote Rockprijskamp van Sleidinge wilt weten zal je het boek ex-drummer moeten lezen.